Bu yazıyı yazarken içimdeki fırtınaları sizinle paylaşmak istedim.Şimdiden bana değerli zamanınızı ayırdığınız için çok teşekkür ederim.Sadece içimdekini paylaşmak istedim .Daha 1 ay olmuştu. Hayatımızda neşeli, hayat dolu ve hayata bağlanma inancı çok yüksek olan yengemi kaybettim. Ben uzun zamandır yaşadığım çevrede gördüğüm insanları kaybetmemiştim. Bu aciyı ilk kez yengemde tatdım. Yengeme deliler gibi aşık olan dayım var tabi birde. Hayatı boyunca her zaman birbirlerini deliler gibi severlerdi. Ama hayat daha 44 yaşında aramızdan aldı yengemi. 2 çoçuk ve eşini bu hayatta yalnız bıraktı. Ama biz biliyoruz ki ölenler hep bizim yanımızda, hep bizi seyrediyorlar. Arkalarından ağlamamızı değil, gelecekte başarılı olmamızı, sevdiklerimizin her zaman,iyi ve kötü, günlerde birbirimize sımsıkı sarılmamızı istiyorlar. Aradan 1 ay geçti.Günlerden 25 Kasım ve saat 9.30 u gösteriyor. Babacım her zaman ki gibi babannemin kahvaltısını hazırlamak için evine gidiyor. İçerden her zaman ki gelen solunum cihazının motor sesi gelmiyor. Babamın içine bir kurt düşüyor. Kapıyı açar açmaz, tam karşıda babaanem yere oturmuş, yanında telefon ve ahize ile birlikte duruyor. Babam sesleniyor : " Annecim kimi arıyosun diye ? " cevap gelmiyor. Birden elini tutuyor ve o anda eli yere düşüyor. Bagırarak teyzemi çağırıyor. Teyze diye avazı çıktığı kadar bağırıyor. Karşı komşusu evinde otururken hanıma şöyle diyor : " Hanım bu sefer Münevver'i kaybettik ... ". Sonrası malum zaten. Şimdi öncesine gidelim. Gece saat 01:00 e kadar teyzem, babaannem ve komşusu birlikte otururlar.Teyzem diyor ki : " Münevver geldiğimizden beri ara ara uyuyosun :) " Sonra evine dağılırken çok sevdiği komşusuna der ki babaannem: " Sabah ezanında beni yokla der ?". Tamam diyerek evden ayrılırlar.Saat 05:00 suları. Komşusu babaannemin evine girer ve birlikte biraz muhabbet ederler.Babaannem bir bardak çay ister.Ne çay ama ... Bir türlü iç iç bitmez... Nerden bilebilir di ki o çay içtiği son çay olacağı. Muhabbet bittikten sonra ayrılır komşusu. Saat sabah 9:30 olduğunda babaanem her zaman taktığı solunum cihazını bırakır. Lavaboya gider. Herhalde geldikten sonra nefesi şıkıştı. Böyle olunca yere doğru çöktü. Telefonu yere indirdi ve tam babamı arayacakken oracıkta son nefesini verdi. Ama ne yere yıkılmış ne de düşmüş.Ayakları üzerinde öylece otura kalmış...Ne kadar nur yüzlü bir babaanneye sahiptim. Tüm dertlerimi onunla paylaşır, tüm sırlarını bana söylerdi.Bana her zaman ki gibi " Kocamın adı, ağzımın tadı" derdi.Onun tecrübelerinden çok şey öğrendim.Kocam derdi başka bir şey demezdi. Ama rabbim onu sadece 1 gün kalmasına rağmen görmek nasip etmedi bana.Bayram da elini öpmek o kadar çok istiyordum ki ama gerçekleşmedi.Bizim en büyük çınarımızdı. Yardımsever, inatçı ve asla kalbinde kötülük bulunmazdı.Anlatacak o kadar çok şey var ki sayfalarca yazsam yine de derdimi anlatamam kimseye. Benim canyoldaşım, en iyi hayat arkadaşım, her şeyi rahatça konuşabildiğim biricik babaannem kayıp gitti göremeden son kez.Ama ben son görevimi kendi ellerimde mezarın içine girerek , hep şikayet ettiği " Sağ tarafıma asla yatamam.Kalbim akıyor gibi olur" demesi üzerine babamla birlikte sağ tarafının üzerine güzelce yatırdık.Artık oracıkta canım babaannem dilediğin gibi ve hep özlem duydupun sağ tarafına güzelce yatabilirsin canım babaannem.Seni çok seviyorum ve her zaman benim yanımda olduğunu , beni takip ettiğini gönülden ve yürekten inanıyorum...Kocamın Adı, Ağzımın Tadı ... Rahat uyu canım babaannem rahat uyu ...25 Kasım 2009Münevvere GünayBunu yazarken en çok dinlediğin ve sevdiğin şarkıyı da sana kendi ağzımdan söylüyorum ...Yüksek yüksek tepelere ev kurmasınlarYüksek yüksek tepelere ev kurmasınlarAşrı aşrı memlekete kız vermesinlerAşrı aşrı memlekete kız vermesinlerAnnesinin bir tanesini hor görmesinlerAnnesinin bir tanesini hor görmesinlerUçanda kuşlara malum olsunBen annemi özledimHem annemi hem babamıBen köyümü özledimBabamım bir atı olsa binse de gelseBabamım bir atı olsa binse de gelseAnnemin yelkeni olsa açsa da gelseAnnemin yelkeni olsa açsa da gelseKardeşlerim yollarımı bilse de gelseKardeşlerim yollarımı bilse de gelseUçanda kuşlara malum olsunBen annemi özledimHem annemi hem babamıBen köyümü özledimUçanda kuşlara malum olsunBen annemi özledimHem annemi hem babamıBen köyümü özledim


Yorumlar (1) -

celal ozsari

merhabalar.hikayenizi okudum bende ağladım
Benimde nur yüzlü bir babaannem vardı 30 senelik gelini annemle bir kez tartışmamız ona kötü davranmamış canım babaannem,meleğimiz di o bizim öyle masumdu ki karnı aç olsa açım demezdi evladının evinde bile,her zaman sorardı nere gidiyorsun diye.Beni çok severdi .Canım meleğim benim hiç ayrılmadık yanından beraber geçti çoçukluğumuz annem kadar bizide o büyüttü çok seviyordum meleğimi,Hasta da değildiki an,den rahatsızlanmış Ankaraya gideceğim gün vedalaşdık biraz halsiz hissediyordu Bana yavrum ben seni bidaha göremiyeceğim herhaldee dedi.Babaneceğim sınavlara gidiyorum 1 hafta sonra geleceğim dedim bol bol görüşürüz dedim.Ama görümedik birdaha 1 gece sonra haberi geldi.Canım nuryüzlüm sondefa öpemeden elini çekip gittiAllahım sabır ver bize yarabbim.O seni çok seviyordu sende onu çok sev Cennetine al onu allahım.mekanın cennet olsun pamuğum.Seni çok seviyorum
25 Şubat 2015 - Yanıtla


Yorum ekle